W ten sposób uczymy psa, że nie warto wracać do opiekuna. Nie gonimy również psa uciekającego ze śmierdzącym kąskiem, gdyż pomyśli, że to świetna zabawa. Wszystkie te działania mogą przyczynić się do wykształcenia u psa kłopotliwej „obrony zasobów”, podczas której nasz pies zacznie bronić miski, zabawek, przestrzeni. Pies piszczy w nocy. Przejdźmy zatem do kwestii, jak oduczyć psa piszczenia w nocy. Je śli skomli przez sen, to oznaka, że coś mu się śni. Często piszczeniu towarzyszy ruszanie łapami lub ogonem, a nawet delikatne warczenie. Są jednak zwierzęta, które nocami nie śpią i nie dają spać opiekunom. Nagradzanie może wzmocnić psie zachowanie, co może prowadzić do częstszego piszczenia, podobnie jak kara może spowodować u psa lęk i stres, co może tylko pogorszyć sytuację. Ważne jest, aby w każdej sytuacji podejść indywidualnie i nauczyć się czytać sygnały psa, aby móc zrozumieć, co pies próbuje przekazać. Dokładnie tak jak podczas nauki załatwiania się na zewnątrz i gryzienia przeznaczonych do tego zabawek, nagradzaj psa, gdy ten będąc na podwórku, zamiast niszczyć ogród, zaspokoi te podstawowe potrzeby nie na jego terenie. Podobnie w przypadku wykopywania dołów. Jak oduczyć psa drapania w drzwi – polecane metody. Jeśli drapanie jest wynikiem lęku lub stresu, trzeba odpowiednio zredukować te negatywne uczucia u psa. Można to osiągnąć poprzez regularne spacery, ćwiczenia, interakcje społeczne z innymi psami oraz dostarczenie psu odpowiedniej stymulacji umysłowej, na przykład poprzez zabawki Jak oduczyć psa gryzienia – gdy to pies chce narzucać swoje zasady Dorosłe psy mogą gryźć, by pokazać, że to one mogą ustalać zasady – takie psy są najbardziej niebezpieczne. Jeśli chcesz przegonić psa z kanapy, a on zaczyna Cię gryźć, to wysyła Ci komunikat, że to on rządzi, a nie ty. . lut 05 2018| Psie „żebranie” to jeden z najczęstszych problemów „wychowawczych”, na który skarży się wielu właścicieli. Cóż, jest on spowodowany przede wszystkim naszymi błędami, bo psy uczą się pewnych zachowań bardzo szybko, a my czasem nie mamy świadomości, że w codziennym życiu tylko je utrwalamy. Uporczywe domaganie się jedzenia to spory problem. Bardzo często prowadzi do problemów z masą ciała, często też sprawia, że np. w towarzystwie gości jesteśmy po prostu zakłopotani. Uspokajamy: problem ten można rozwiązać. Potrzeba nieco cierpliwości i samozaparcia, bo przede wszystkim musimy zmienić nasze zachowania. Ze szczeniakiem jest łatwiej. Po prostu od samego początku wspólnej przygody wprowadź stałe zasady wychowawcze, które będą obejmowały wszystkich domowników. Psu nie należy ulegać, bo jeśli raz podamy mu jedzenie przy stole, wnet wyłapie, że może domagać się go więcej. Pamiętajmy: najpierw jemy my, a potem pupil. Zwierzak powinien mieć swoje stałe miejsce, w którym dostaje posiłki, sugerujemy również, by pora również była niezmienna. Najważniejsze jest jednak to, by go nie dokarmiać. Jeśli chcemy zmienić zachowania u starszego psa, to potrzebne jest przede wszystkim nasze samozaparcie. Zasady karmienia, a co za tym idzie, oduczania zachowań z tym związanych, powinny być – dosłownie – rygorystyczne. Pies dostaje pożywienie w jednym miejscu, tylko ze swojej miski, nie dostaje smakołyków w ciągu dnia, a jedynie jako nagrody podczas szkolenia. Ważne jest także to, by trzymać się określonej godziny. Jeśli pies nadal domaga się jedzenia przy stole, warto odseparować go od reszty domowników i w czasie posiłku nie wpuszczać go do pokoju. Jednym z największych błędów związanych z oduczaniem psa złych zachowań jest to, że dajemy mu coś do jedzenia, by się „odczepił”. Niestety, to tylko wzmacnia jego „odruch” żebrania, a po czasie przestanie kojarzyć to zachowanie z konkretną osobą i będzie namolny w różnych sytuacjach i w stosunku również do gości. Popularną wskazówką wielu behawiorystów jest ta, która nakazuje, by – zanim podamy psu coś do zjedzenia – wymagać od niego wykonania jakieś komendy: „Siad”, „Daj łapę” itp. to dobre pomysły na początek, a z czasem można je rozwijać. Jeśli zwierzak próbuje „zdobyć” jedzenie ze stołu, należy wprowadzić komendę „NIE” lub „NIE WOLNO”, którą wypowiadamy stanowczo. Warto o tym poinformować również gości. Częstym błędem właścicieli psów jest karmienie ich z ręki. Pies zawsze powinien dostawać jedzenie wyłącznie do swojej miski. Skutecznym, acz trudnym sposobem jest także metoda „na ignorowanie” psiego zachowania. W połączeniu z pozostałymi wskazówkami, to dobra droga do oduczenia psa – a także nas samych – złych zachowań. Powtarz się to każdego dnia - jak tylko zamkniesz drzwi mieszkania, Twój pies chwilę poczeka, aż odddalisz się i zaczyna się codzienny koncert. Zdenerwowani sąsiedzi zostawiają w drzwiach upomnienia, Twój dozorca skarży się...Jesteś bezradny, ponieważ wszystkie dotychczasowo podjęte środki zawiodły. Ponadto obawiasz się, czy zachowanie psa nie skończy się w sądzie. Tak, szczekanie psa ciągle można zakwalifikować jako łamanie przepisów i może skończyć się postępowaniem w sądzie. Właściciele psów powinni zapewnić, ciszę tak aby pies nie przeszkadzał uciążliwym hałasem, jakim jest szczekanie i wycie. Tak samo właściciel psa musi zapewnić, aby jego pies nie przechodził na teren sąsiada. Jeżeli spojrzysz na zachowanie psa z punktu widzenia sąsiada uznajesz, że ma jednak rację. Także dla Ciebie ciągłe szczekanie w ciągu dnia lub w nocy byłoby nieznośne. Szczekanie z umiarem, bez przeszkadzania sąsiadom Szczekanie jest dla psów naturalne. Jeszcze zanim psy zostały udomowione, służyły człowiekowi jako psy strzegące, pomagające chronić majątek. W momencie gdy w nocy we wsi rozlegało się szczekanie psów, znaczyło to najczęściej, że w okolicy przechodził ktoś kogo raczej się nie spodziewamy. Gospodarze wstawali, kontrolowali gospodarstwo, posiadłość, jeśli okazało się, że wszystko jest w najlepszym porządku, psa uciszyli, żeby dalej nie przerywał im snu szczekaniem. Jeżeli pies szczeka tylko w przypadku, gdy pilnuje (czuje za drzwiami lub za płotem obcą osobę) a w reakcji na Twoją komendę głosowę uciszy sie, wszystko jest w porządku. Bardziej uważny powinieneś być w momencie gdy pies szczekaniem i wyciem chce zwrócić na siebię uwagę. Taki rodzaj szczekania przeszkadza sąsiadom, nieprzyjemny jest także dla Ciebie i trzeba zrobić wszystko aby takie szczekanie powstrzymać. Oczywiście najlepiej to osiągnać przez konsekwentne, poprawne wychowanie psa. Nie zawsze się to jednak udaje. Oprócz szczekania bez przyczyny w nocy lub w dzień, gdy jest sam, możemy sklasyfikować także inne rodzaje psiego szczekania, którym pies reaguje na wydarzenia w swojej okolicy. Przykładowo szczekanie psów na ludzi na ulicy, inne psy, niektóre psy szczekają nawet na auta, rowerzystów lub biegaczy. W takim przypadku dla Twojego spokoju i spokoju w okolicy jest niezbędnym zabronić szczekania psu. Jak ograniczyć szczekanie psa? Taka sytuacja może nie być łatwym orzechem do zgryzienia. Siedzisz w pracy i tylko bezradnie wyobrażasz sobie, co się dzieje w mieszkaniu, ponieważ pies został sam. Po pracy wracasz szybko do domu ze świadomością, że sąsiedzi znowu bedą się skarżyć oraz, że karteczki z niemiłą treścią znajdziesz zatknięte w drzwiach...Raz na zawsze możesz ograniczyć szczekanie Twojego psa. Wydaje Ci się, ze wypróbowałeś już wszystkiego aby zabranić psu szczekać? Szczekanie psa w mieszkaniu nie jest niczym szczególnym, na prawdę wielu opiekunów psu spotyka się z tym problemem po wyjściu z mieszkania. Najczęściej właściciele są już zdesperowani, poniważ szczekanie psa przeszkadza sąsiadom. Czasami bardzo trudno jest oduczyc psa szczekania za pomocą typowych komend i środków. Ograniczyć szczekanie psa potrafią obrożę, które wezmą wychowanie psów do swych rąk, w momencie gdy drzwi mieszkania zamkną sie za Tobą na kilka godzin. Antyszczekowe obroże stają się coraz bardziej popularne wśród właścicieli psów, których psy nieustannie szczekają lub wyją. Trzeba koniecznie zaznaczyć, że antyszczekowe obroże są w 100% bezpieczne dla psa jak i właściciela. Absolutnie nie w żaden sposób nie jest to zamęczanie psa. Na stan fizyczny i psychiczny obroże nie mają wpływu. Zadziałaja tylko wtedy gdy pies zacznie szczekać lub wyć. Do czego przyda się obroża? Do ograniczenia niechcianego szczekania, wycia, psa w mieszkaniu, na ogrodzie podczas Twojej nieobecności. Do ograniczenia niepotrzebnego szczekania na ludzi, auta, rowery, inny zwierzaki lub przedmioty lub inne psy. Do zapobiegania szczekania i wycia psów sąsiadów możesz wykorzystać specjalne jednostki antyszczekowe. Co musisz wiedzieć o obroży antyszczekowej Antyszczekowa obroża dla psa jest elektronicznym urządzeniem o wychowawczym charakterze. Elektroniczna obroża rozpoznaje szczekanie i wycie psa i w odpowiednim momencie go upomina. W zależności od modelu, najpierw pies ostrzegany jest przez sygnał dźwiękowy, jeżeli kontynuuje szczekanie kolejną korekcją jest wibracja, a następnie impuls elektrostatyczny. Impuls jest dla psa nieprzyjemny, ale w żaden sposób nie jest dla niego niebezpieczny. Pies szybko zrozumie związek pomiędzy szczekaniem, sygnałem dźwiękowym, wibracją i impulsem elektrostatycznym. Po krótkim czasie będzie reagował zaprzestaniem szczekania już na sygnał dźwiękowy. Trzeba dodać, że jeśli pies nie będzie reagował na impuls elektrostatyczny i będzie kontynuował szczekanie, nie będzie otrzymywał jednego impulsu za drugim. Obroża po kilku wysłanych sygnałach przechodzi w stan bezpieczeństwa i przestaje wysyłać impulsy. Oczywiście obroża przestaje także wysyłać sygnały w chwili gdy pies przestaje szczekać. Oprócz obroży elektronicznej możesz do ograniczenia szczekania wykorzystać obroże ultradźwiękowe (wysyłają słyszalne tylko dla psów ultradźwięki), wibracyjne (obroża wibruje podobnie do tel. kom.) lub sprayowe (aplikacja sprau w kierunku pyska psa) Najlepsze recenzje zbierają takie modele antyszczekowych obroży jak PET853, AT919A lub PET850. Najskuteczniejsze na podstawie naszych doświadczeń są elektroniczne obroże antyszczekowe z impulsem. W zależności od modelu, wysyłają impuls na danym, ustalonym poziomie, lub impuls rośnie stopniowo jeśli pies nie przestaje szczekać. Nigdy jednak poziom impulsu nie zagraża psu. Rodzaje obroży? Im więcej funkcji antyszczekowych obroża ma, tym łatwiej będzie się Twojemy psu uczyć. Najważniejszye funkcje jakie obroża powinna mieć to sygnał dźwiękowy i impuls elektrostatyczny. Większość sprzedawanych dzisiaj elektronicznych obroży antyszczekowych ma te funkcje uzupełnione o wibracje lub inne typy korekcji. Spotkać się możesz z nastepującymi rodzajami obroży: Dźwiękowe antyszczekowe obroże: Dźwiekowe ostrzeżenie powinno zawsze poprzedzać impuls. Pies bardzo szybko zrozumie, że przed nieprzyjemnym impulsem obroża wysyła dźwięk i nauczy reagować się już na tą korekcję. W praktyce jest to najczęściej aktywująca się korekcja. Wibracyjne antyszczekowe obroże: Zazwyczaj służy jako krok pomiędzy sygnałem dźwiękowym a impulsem elektrostatycznym, w przypadku gdy pies nie reaguje na ostrzeżenie dźwiękowe. Intensywność wibracji może być dostępna na kilku poziomach. Jeżeli obroża jest tylko wibracyjna jest to główna funkcja, skuteczność tego typu obroży jest ograniczona, polecamy je przede wszystkim psom mniejszym i bardziej spokojnym. Elektryczne antyszczekowe obroże: Większość obroży dostępnych na rynku działa na zasadzie impulsu, który jest poprzedzany dźwiękowym lub i wibracyjnym ostrzeżeniem. Aby skuteczność była jak największa obroża powinna mieć możliwość ustawienie intensywności impulsu elektrostatycznego. Sprayowe antyszczekowe obroże: Te obroże jako korekcje używają spray, który w przypadku wykrycia szczekania jest aplikowany w kierunku pyska psa. Jest to druga najskuteczniejsza i bezbolesna metoda korekcji dostępna na rynku. Ultradźwiękowe obroże antyszczekowe: Jest to najmniej inwazyjna metoda, ale także najmniej skuteczna. W momencie gdy pies zaczyna szczekać, obroża wysyła nieprzyjemny ultradźwięk (wysoki ton słyszalny tylko przez zwierzęta), który słyszy tylko pies. Psa polubi także Twój sąsiad Podsumowując elektroniczna obroża antyszczekowa jest efektywnym pomocnikiem, który zapobiega szczekaniu psa i przeszkadzaniiu sąsiadom w chwili gdy nie ma Ciebie w domu i nie możesz go upomnieć, żeby przestał szczekać. Są bezpieczne, ani nie wpływają na jego kondycję fizyczną czy psychiczną. Pozytywne doświadczenia z antyszczekowymi obrożami mają opiekunowie psów i doświadczeni szkoleniowcy, dlatego ich używania nie wolno się wstydzić. Ponadto wpłyną poztywnie Podobne produkty Przykro nam, brak wyników dla podanych kryteriów Jednym z elementów psiej komunikacji jest cała gama wydawanych dźwięków, które mają różnorakie znaczenie w zależności od sytuacji. Co więcej, w zależności od tonacji jednym rodzajem wokalizacji zwierzę może chcieć przekazać zupełnie odmienne informacje. Dziś skupimy się na tym, dlaczego pies piszczy i w jaki sposób go tego oduczyć. 1. Zrozumieć psi język 2. Czy każdy pies piszczy? 3. Co robić, gdy piszczy szczeniak? 4. Jak oduczyć psa piszczenia? 5. Pies piszczy w nocy 6. Wyjątek od reguły – pies piszczy pod drzwiami 7. Ból fizyczny a skomlenie 8. Nie zabieraj psu głosu Zrozumieć psi język Psy komunikują się z ludźmi na dwa sposoby – werbalnie, czyli za pomocą wokalizacji (dźwięków) oraz niewerbalnie. Jeśli poznasz znaczenie postawy ciała, pozycji uszu, ustawień i ruchu ogona, czy nastroszenia sierści, to będziesz wiedzieć, w jakim nastroju jest twój pupil. Tym razem skupimy się na komunikacji werbalnej. Za pomocą jakich dźwięków pies komunikuje się z tobą i otoczeniem? Do psiej wokalizacji zaliczamy: szczekanie – w różnych tonacjach w zależności od nastroju lub sytuacji, np. w momencie zagrożenia niski szczek oznacza ostrzeżenie,warczenie – najczęściej to oznaka groźby, ostrzeżenia,głośne ziewanie – pies czuje się niekomfortowo,wycie – zazwyczaj oznaka tęsknoty, u niektórych psów pojawia się, gdy słyszy sygnał karetki czy straży pożarnej (chęć pomocy), czasami występuje przy muzyce w reakcji na wysokie dźwięki,piszczenie/skomlenie – występuje u szczeniąt, jak i psów dorosłych, nie jest jednoznaczne. Tym razem skupimy się na dźwiękach, które mogą mieć kilka różnych znaczeń. Rozszyfrujemy, co może oznaczać, gdy pies piszczy, a także odpowiemy na pytanie, jak oduczyć go tego zachowania w zależności od przyczyny. Czy każdy pies piszczy? Pomiędzy gatunkami występują różnice w komunikowaniu się i to jest dla nas oczywiste. Jednak również wśród danego gatunku psy różnią się od siebie, co często wynika ze specyfiki danej rasy. Są psy, które rzadko szczekają, np. border collie w roli psów pracujących, używają przede wszystkim mowy ciała. Z kolei psy małych ras, np. yorki są hałaśliwe, ponieważ w wielu sytuacjach czują zagrożenie. Różnice wynikają również z charakteru, wychowania, a także wrażliwości na wysokie dźwięki. Czy zatem każdy pies piszczy? Na pewno każdy to potrafi, np. w obliczu bólu, ale nie każdy ma skłonności, aby komunikować się w ten sposób na co dzień. Piszczeniem czy skomleniem mogą posługiwać się, częściej niż inne, rasy pierwotne, np. husky, które stosunkowo dużo wyją lub „śpiewają”. Co robić, gdy piszczy szczeniak? Skomlenie szczeniaka to specyficzna sytuacja. Mały pies, który został oddzielony od matki, w nowym domu najczęściej czuje się zagubiony, ponieważ stracił poczucie bezpieczeństwa. Będąc jeszcze w miocie, piszczenie wykorzystywał jako rodzaj alarmu, komunikat dla suki, że jedno z jej dzieci czegoś potrzebuje, np. jest głodne lub oddaliło się od matczynego ciepła. Nic dziwnego, że maluch powtarza swoje zachowanie w nowym otoczeniu. Ponadto, niezależnie od wszystkich szczenięcych smutków, małe zwierzę wymagać będzie wzmożonej uwagi – nauki rytmu dnia i nocy, wyznaczania reguł. Wychowanie zrównoważonego psa nie przyjdzie samo. Dlatego musisz pamiętać, że szczeniak nie zajmie się sam sobą i będzie domagał się uwagi. Bywa również tak, że szczeniak zostaje oddzielony od matki zbyt wcześnie i na samodzielne życie jest jeszcze dla niego zbyt wcześnie. To trudna sytuacja, bowiem będzie wymagała od ciebie dodatkowego nakładu sił i opieki, aby zbudować w nim pewność siebie. Szczenięta mają również skłonność do skomlenia w nocy, szczególnie w pierwszych dniach w nowym domu. Tu wracamy do problemu tęsknoty i braku poczucia bezpieczeństwa. Jak oduczyć szczeniaka piszczenia? Przede wszystkim musisz wykazać się cierpliwością, najczęściej wystarczy ten etap przeczekać, jednocześnie zapewniając psu maksimum przytulności i miłości. Za strach czy poczucie zagrożenia nie można karać, bowiem wychowasz w ten sposób psa lękliwego i niestabilnego emocjonalnie. Najważniejsze to zapewnić zwierzęciu poczucie bezpieczeństwa, a z czasem problemy ze skomleniem same miną. Jak oduczyć psa piszczenia? Pies może piszczeć z różnych powodów. I chociaż część z nich może się wydawać opiekunowi błaha, to nie należy ich bagatelizować. Zacznijmy od sytuacji, gdy pies chodzi po domu i piszczy. Czemu? Ponieważ może się nudzić i nie ma w tym nic dziwnego. Twój pupil potrzebuje codziennej stymulacji ruchowej oraz umysłowej. Jeśli nie dostanie jej od ciebie, będzie próbował szukać jej na własną łapę. Nie mając dostępu do zabawek czy gryzaków, dzięki którym rozładuje energię, spróbuje dać ci o tym znać wyciem. Zadbaj o regularne, długie spacery, ale również ćwicz z psem, ucz go nowych komend, socjalizuj z innymi czworonogami. Psy, które piszczą przy stole podczas twojego posiłku, są trochę jak dzieci, które płaczą w sklepie, chcąc zyskać nową zabawkę lub czekoladę. Zapach potrawy z twojego stołu jest tak kuszący, że pupil spróbuje skomleniem namówić cię do podzielenia się smakołykiem. Pamiętaj, że gdy ustąpisz kilka raz, to w twoim zwierzęciu zbuduje się skojarzenie, że wystarczy usiąść pod stołem i piszczeć tak długo, aż się z nim podzielisz. Wiele psów cierpi na tzw. lęki separacyjny. Jest to chorobliwa tęsknota za opiekunem, która może się objawiać na różne sposoby, np. wygryzaniem sierści, niszczeniem mebli, wyciem. Jednym z objawów może być również skomlenie. Problem lęku separacyjnego omawialiśmy w obszerniej artykule Lęk separacyjny u psa – jak sobie radzić? Rady Behawiorysty Lęk separacyjny jest dla psa bardzo stresogenny, może wywołać zarówno psychiczne, jak i fizyczne stany chorobowe. Dlatego warto próbować sobie z nim poradzić. Bardzo ważne jest budowanie pozytywnych skojarzeń związanych z twoim wychodzeniem z domu i odwrażliwianiem psa na czynności poprzedzający wyjście. Zdarza się również, że pies zaczyna często piszczeć, gdy wejdzie w wiek seniora. Starość u psa wywołuje, podobnie jak u ludzi, niepokój i dyskomfort. Zwierzę sygnalizuje w ten sposób swoje odczucia. Psiemu seniorowi należy wybaczyć pewne zachowania i zapewnić mu maksimum komfortu. Pies piszczy w nocy Przejdźmy zatem do kwestii, jak oduczyć psa piszczenia w nocy. Jeśli skomli przez sen, to oznaka, że coś mu się śni. Często piszczeniu towarzyszy ruszanie łapami lub ogonem, a nawet delikatne warczenie. Są jednak zwierzęta, które nocami nie śpią i nie dają spać opiekunom. Zastanów się, co może być powodem takiego zachowania. Być może twój pupil jest wyczulony na dźwięki dochodzące z zewnątrz i chce cię poinformować o swoim niepokoju. Rozwiązaniem może być bardzo długi spacer wieczorem, który sprawi, że zwierzę zaśnie snem sprawiedliwego. Z drugiej strony pies może skomleć w nocy, ponieważ nie ma poczucia bezpieczeństwa. Czasami wystarczy umieścić legowisko pupila bliżej własnej sypialni. Bardzo ważną zasadą, którą musisz się kierować, gdy oduczasz psa skomlenia, jest całkowity zakaz pieszczot czy nagród w momencie, gdy to robi. Zwierzę nie odbiera tego jako gest pocieszenia. Uczy się na zasadzie skojarzeń, w związku z czym głaskanie czy smakołyk dla psa odbierze jako pochwałę swojego zachowania. Co więcej, coraz częściej będzie próbował wymusić twoją uwagę skomleniem. Tymczasem to bardzo ważne, aby w procesie wychowania nauczyć pupila, że nie zawsze jest czas na wspólną zabawę. Wyjątek od reguły – pies piszczy pod drzwiami Jest jedna sytuacja, w której absolutnie nie powinieneś zastanawiać się, jak oduczyć psa piszczenia. To oczywiście moment, gdy pies skomli, siedząc pod drzwiami. Dzięki temu sygnalizuje swoją potrzebę wyjścia na spacer i załatwienia się. To pożądane zachowanie, którego nie można ani karać, ani ignorować. Szybka reakcja pokaże zwierzęciu, że warto sygnalizować potrzeby fizjologiczne i nie załatwiać ich w domu. Ból fizyczny a skomlenie Oczywiście nie można wykluczyć, że pies piszczy, ponieważ coś mu dolega. Zwróć uwagę, czy zaczyna skomleć przy dotyku w danym miejscu lub w określonych sytuacjach, np. podczas jedzenia. Nie zawsze bólowi będą towarzyszyć inne widoczne objawy, np. utykanie czy opuchlizna. Jeśli zatem nie potrafisz określić powodu piszczenia twojego pupila, udaj się do weterynarza, aby wykluczył chorobę lub uraz. Nie zabieraj psu głosu Pamiętaj, że całkowite oduczenie psa piszczenia jest niemożliwe, a nawet niepożądane. Jest to bowiem jedna z form komunikacji, wyrażania swoich potrzeb czy lęków. Dlatego zależnie od tego, czy twój pies piszczy w nocy, czy zostając samemu w domu, najpierw znajdź przyczynę takiego zachowania, a następnie rozwiąż problem. Wychodząc naprzeciw potrzebie psa, sprawisz, że problem nadmiernej wokalizacji zniknie. Szczekanie psa to obok wycia, skowytu, warczenia, piszczenia, skomlenia, dyszenia czy wzdychania możliwy sposób komunikowania się. Stanowić może zarówno oznakę radości, jak i sygnał ostrzegawczy. Psy często szczekają, gdy zostają same w domu i kiedy nawiązują kontakt z innymi czworonogami. Niegdyś trenowano psy, aby szczekały, dzięki czemu mogły sygnalizować o zbliżających się niechcianych gościach. Obecnie takie zachowanie przestało być pożądane. Ciągłe szczekanie psa okazać się może uciążliwe zarówno dla domowników, jak i sąsiadów. Specjaliści wskazują jednak na kilka skutecznych sposób na oduczenia psa szczekania. Szczekanie psa – kiedy można je usłyszeć? Szczekanie psa jest niczym mowa dla człowieka. Czworonogi rzadko szczekają bez powodu. Oznaczać może ono radość, np. w sytuacji wyczekiwanego powrotu do domu ukochanego właściciela; groźbę, ostrzeżenie – celem jest zasygnalizowanie, że zbliża się ktoś obcy, a jednocześnie wystraszenie go. Takiemu komunikatowi towarzyszą jednocześnie: najeżona sierść, sztywna postawa, warczenie, napięte mięśnie; niepewność – sytuacją, w której bardzo często można usłyszeć szczekanie psów, jest niespodziewane pukanie lub dzwonienie do drzwi; podekscytowanie, np. kiedy właściciel zbiera się do wyjścia na spacer z psem – zakłada wierzchnią odzież, chwyta po smycz; frustracja, znudzenie – pies szczeka, kiedy czuje się samotny, opuszczony, zaniedbany. W sytuacji, gdy pozostawiany jest sam na długi czas, szczekanie przeobrazić się może w tęskne zawodzenie lub skowyt. Pies szczeka na inne psy, szczególnie kiedy nie może porozumieć się w żaden inny sposób. Co zrobić, żeby pies nie szczekał w domu pod nieobecność właściciela? Szczekający pies w bloku pod nieobecność właściciela bywa kłopotliwy dla sąsiadów. Żeby zapobiec ewentualnym nieprzyjemnym sytuacjom z okolicznymi mieszkańcami, pomocne okazać się mogą poniższe wskazówki. Wychodząc z domu: zostaw włączone radio lub muzykę, którą lubisz, żeby pies słyszał znajome odgłosy; zostawić zabawki, które zajmą psa na długo i odwrócą jego uwagę od tęsknoty; pozostaw psu jakiś niepotrzebny już, nieprany element garderoby, który będzie miał zapach członka rodziny; zadbaj o to, by pies wcześniej porządnie się wybiegał. Należy pamiętać, by wychodząc z domu i wracając do domu, nie oddziaływać na psa silnymi emocjami – bardzo uczuciowo się z nim żegnać i witać. Głaskanie, zapewnianie, że niedługo się wróci, proszenie o cierpliwość sprawi, że pies odczuje wyjście właściciela z domu jako coś przykrego. Po powrocie do domu nie wskazane jest nagłe witanie się z czworonogiem. W taki sposób bowiem da mu się tylko do zrozumienia, jak bardzo się za nim tęskniło. Najlepiej przez pierwsze kilka minut ignorować go, a dopiero z czasem wynagrodzić okres rozłąki. Kiedy wymienione rady nie przyniosą rezultatów, można skorzystać z pomocy psiego behawiorysty. Co zrobić, żeby pies nie szczekał? W przypadku, gdy piesek szczeka bez przyczyny, bez konkretnego powodu warto podjąć kroki oduczające go takiego zachowania. Oto możliwe rozwiązania: trening odpowiednich zachowań – w jakich sytuacjach szczekanie jest dopuszczalne; wynagradzanie odpowiednich zachowań, co będzie dobrym stymulatorem przyswojenia nowych nawyków; nauka innego sposobu zwracania uwagi właściciela np. z powodu głodu zamiast szczekania pies poinformuje cię o swojej potrzebie, stojąc przy misce; nauka komendy ,,Cisza’’ – kiedy pies szczeka należy podsunąć mu pod nos smakołyk, gdy zacznie go wąchać automatycznie przestanie szczekać, wówczas wypowiadamy stanowczym głosem słowo „Cisza” i podajemy smakołyk; w przypadku, gdy pies szczeka bo słyszy dźwięki na klatce schodowej warto podejść do drzwi, zerknąć przez judasz i powiedzieć psu, że nic się nie dzieje, po czym wspólnie wrócić do pomieszczenia. Kiedy wymienione sposoby nie przyniosą oczekiwanych rezultatów i/lub nie udało się określić przyczyny częstego szczekania psa należy zasięgnąć rady behawiorystów. Nie zaleca się stosowania specjalnych obroży antyszczekowych. Uwalniają one wibracje lub nieprzyjemne dźwięki. Pies, aby uniknąć niemiłej sytuacji, zaprzestaje szczekania. Obroża stanowi wyłącznie doraźny środek zapobiegawczy, nie może być noszona stale ani przez długi czas. Olga Dąbska Milena Kostrubiec Komentarze 28-03-2022 Świetne porady. Oby jak najwięcej ludzi to przeczytało. Jak oduczyć psa żebrania? Niby wydaje się to proste, a jednak widać, że wiele osób ma z tym problem. Wcale się nie dziwię, bo sam wiem jak problematyczny jest pies, który nie chce odstąpić człowieka na krok, jeśli ten ma jedzenie. Często na samym ”dotrzymywaniu towarzystwa się nie kończy”, bo w ekstremalnych przypadkach nasz przyjaciel może wręcz domagać się ”kawałka” Twojej więc zrobić, jak pies szczeka, bije łapami i generalnie jest utrapieniem podczas posiłku? Sami mieliśmy ten problem, więc postaramy się pomóc i coś doradzić :)Jak oduczyć psa żebrania – geneza problemuPsie żebranie to bardzo często wina człowieka. Zaczyna się niewinnie – jemy kanapkę, a nasz słodki szczeniaczek podchodzi i patrzy na nią maślanymi oczkami. Trudno się dziwić, że tak robi, bo to w końcu pies, a te często mają brzuchy bez dna. Nasz szczeniaczek patrzy i człowiekowi serce pęka, więc odrywa kawałek szyneczki i daje pupilowi. Wszyscy są i Aria – na tle naszych grubasów to są takie chudzinki, że aż dałbym im całą kanapkę nawet :DKolejna sytuacja parę miesięcy później – nasz ”już nie taki mały” szczeniak chętnie wskakuje nam na kolana, jak tylko mamy coś do jedzenia – przytula się, wesoło szczeka i generalnie jest przyjazny. Ucieszony człowiek daje mu ”gryza” swojego schabowego. Może nawet wyuczeni członkowie rodziny karmią go resztkami ze stołu jak nikt nie patrzy, więc ”pies pod stołem” jest już stałym elementem każdego miesiące mijają, a nasz pies jest z nami podczas każdego posiłku. W końcu postanawiasz, że to zaszło za daleko i nie dajesz psu nic. Dziwisz się, że pupil nagle wpada w furię, szczeka, zaczyna na Ciebie skakać i tak dalej. Generalnie coś mu odwaliło, prawda? Pies tak nie powinien robić, nie? W końcu pękasz i znowu dzielisz się wygląda tak, że bardzo często sami uczymy psa, że nasz posiłek jest ”wspólny”. Tak długo jak pies dostanie swoją porcje to będzie grzeczny, ale w wielu przypadkach odmowa może wiązać się z większym lub mniejszym oporem ze strony pupila. Powtarzając ”dokarmianie” uświadamiamy bowiem psa, że to również jego posiłek. Nic dziwnego, że jeśli nagle mu to odbierzesz to nie będzie oduczyć psa żebrania – szczeniakNajlepiej w ogóle nie uczyć psa żebrania, czyli ignorować podczas własnego posiłku. Jeżeli od szczeniaka będzie uczony, że posiłek człowieka nie jest ”wspólny” to dość szybko zrozumie, że nie warto się ekscytować Twoim jedzeniem. Szczeniaki oczywiście są bardzo ciekawskie i mocno testują świat oraz sprawdzają swoje granice. Na pewno pierwsze kanapki w Twojej ręce będą zauważone przez buziaczki :D Levi wydaje się zaskoczony :)Nie wolno się jednak wtedy uginać i pozwalać pupilowi na wszystko. Jeżeli nie chcemy, aby w przyszłości był problem z żebraniem to trzeba to pokazać już od początku. No dobra, ale co zrobić, jeśli już problem występuje? Pamiętajmy, że własna rodzina jest największym wrogiem każdego psiarza. Godziny treningów, setki wykładów, pot, łzy i wszystkie nasze starania – wszystko może zepsuć jedna ciotka, która da coś psu pod stołem. Problem gotowy, ale oczywiście wszystko zależy od psa. Jeden nawet po małym incydencie zacznie żebrać, a inny potrzebuje większej ilości okazji, aby zrozumieć o co było u nas?Chciałbym opisać trochę jak to było u nas, aby każdy mógł mniej więcej sobie wyobrazić jak poważny może to być problem i co do niego prowadzi. Z Legion popełniliśmy taki błąd, że po prostu chamsko ją dokarmialiśmy. Każdy posiłek był wspólny i nasza psina szybko się nauczyła, że jej się kawałek tej szynki początku nie było to dla nas problemem, bo co to za kłopot podarować psu kawałek serka, bułeczki lub jakiegoś mięska? Żaden :) Jednak po pewnym czasie zaczęło to być uciążliwe. Każde wyjście do kuchni było dla Legion znakiem, że zaraz będzie jakieś jedzenie. Przez to praktycznie każdy ruch w stronę tamtego pomieszczenia powodował u psa pobudzenie, a jak wróciło się z pustymi rękoma to widać było pewną złość, a czasami pojawiało się również już się coś jadło to zawsze Legion była obok. Na początku tylko siedziała i się gapiła. Potem już zaczynała szturchać łapą. Jak to nie działało to dochodziło po prostu do szczekania. Nie było to przyjemne, bo psina ciągle była pobudzona, wkurzona i zła. Cały że trzeba z tym skończyć, bo w pewnej chwili było tak, że Legion praktycznie szantażowała nas o jedzenie – nie dawała spokoju, dopóki kawałek żarcia nie znalazł się w jej pyskatej mordzie :D Tamtego dnia podjęta została decyzja, że trzeba oduczyć psa ma najlepsze miny :DPrzede wszystkim trzeba natychmiast odciąć od naszego jedzenia. Po prostu ”nie i już”. Każdy posiłek zjada się kompletnie ignorując psa. Żadnego kontaktu wzrokowego, głaskania, mówienia do twierdzą, aby na czas posiłku zamykać psa w innym pomieszczeniu, żeby nie jeść ”na jego oczach”, ale moim zdaniem to duży błąd. Pies niekoniecznie powiąże ”nie widzę jak człowiek je” z ”nie wolno żebrać”. Zapewne zależy to od psiaka, ale ja bym tego nie próbował. Poza tym nie można przecież uciekać od własnego psa z jedzeniem, bo to głupie :D Ktoś w tym domu musi nosić spodnie, ale nie powinien to być że warto jeść w taki sposób, aby pies nie mógł bardzo przeszkadzać. My często jedliśmy siedząc na kanapie, trzymając talerz np: na kolanach. Trudno wtedy jedną ręką wcinać kanapkę, a drugą odsuwać 40 kg psa :) Także w razie problemów można przenieść się do stołu – polecam. Pierwsze dni na pewno są trudne, bo pies znajduje się niejako w stanie ”żarciowego odwyku”. Zawsze dostawał, a teraz już nie, czyli coś niedobrego. Trzeba to po prostu szczekała, szturchała łapami i generalnie była niezadowolona. Jednak po czasie (u nas po tygodniu) pies zaczyna rozumieć, że skończyło się żebranie i to nic nie da. Nasz pies naprawdę się zmienił – teraz normalnie można przy niej jeść, a ona najwyżej powącha lekko ”co to”. Wie kiedy ma swoje posiłki i je zjada, ale nie czai się już na nasze kanapki lub talerze z obiadem. Serio jest lepiej i po prostu hopsa – trzeba schudnąć, bo w lato się przytyło :)Podsumowując – cały proces ”jak oduczyć psa żebrania” sprowadziłbym po prostu do konsekwentnego działania i ignorowania psa w sytuacji, w której próbuje żebrać. Oczywiście są również naprawdę ekstremalne przypadki, gdzie pies czuje się tak pewny siebie, że pomimo Twojego ignorowania i sprzeciwu nadal będzie starał się odebrać Ci droga metoda ”nie i już” działa na bardzo wiele psów z różnymi problemami, które polegają na tym, że pies od nas czegoś wymaga. Pies pobudza się jak ubierasz buty? Przestajesz i wracasz na fotel. Pies skacze jak wracasz do domu? Nie witasz się z nim dopóki nie przestanie – i tak dalej. Warto spróbować :)To jest jednak już zadanie dla dobrego behawiorysty, ponieważ jeżeli pies działa wbrew Twojej woli i siłowo chce odebrać Twój posiłek to znaczy, że cała sprawa zaszła za daleko. Bez pomocy może to doprowadzić do aktów agresji lub generalnie jakiegoś nieszczęścia. Jednak psy aż tak nakręcone na jedzenie to już wynik bardzo długiego pozwalania psu na wszystko i na żebranie bez jakichkolwiek Leviego już nie popełniliśmy tego błędu i od małego nie pozwalaliśmy mu żebrać. W efekcie nie mamy żadnego problemu z samojedowym żebraniem :)A jak Wasze psiaki? Starają się żebrać o kanapkę? Jak sobie z tym poradziliście? A może dopiero próbujecie naprawić ten problem? Piszcie! :)

jak oduczyc psa piszczenia