Zachowuje ona prawo do wynagrodzenia chorobowego na takiej samej zasadzie, jak każdy inny pracownik. W praktyce zwolnienie lekarskie po urlopie wychowawczym to okres, za który pracownicy należy się wynagrodzenie chorobowe, o którym mowa z art. 92 kodeksu pracy, a nie zasiłek chorobowy. Wysokość składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe zleceniobiorcy. Składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe wynosi 2,45% podstawy wymiaru składek społecznych. Należy jednak pamiętać, że podstawa wymiaru składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe jest ograniczona i miesięcznie nie powinna przekroczyć kwoty stanowiącej Zgodnie z art. 92 Kodeksu pracy chorobowe wynagrodzenie przysługuje osobom, wobec których w danym roku kalendarzowym już stwierdzono, że są niezdolne do pracy. Musiały otrzymać zwolnienie lekarskie na okres maksymalnie 33 dni lub 14 dni, jeśli pracownik ukończył 50. rok życia. Do jego wypłacenia zobowiązany jest pracodawca. Urlop wychowawczy jest udzielany na okres nie dłuższy niż do zakończenia roku kalendarzowego, w którym dziecko kończy 6. rok życia lub w przypadku urlopu wychowawczego na opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem do 18. roku życia dziecka. Pracownik może zrezygnować z urlopu wychowawczego: w każdym czasie – za zgodą pracodawcy, Pracownik, który w wyniku choroby jest niezdolny do pracy, ma prawo przejść na zwolnienie lekarskie. W przypadku, kiedy zwolnienie rehabilitacyjne trwa dłużej niż 33 dni, chory jest uprawniony do skorzystania z zasiłku chorobowego. Ten, w świetle polskiego prawa, może być wypłacany maksymalnie przez 182 dni. Graniczne kwoty podstaw wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Podstawę wymiaru składek emerytalno-rentowych dla osób przebywających na urlopie wychowawczym oblicza się na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Do obliczeń bierze się pod uwagę pensję z 12 ostatnich miesięcy poprzedzających urlop . Forum: Noworodek, niemowlę Moze odpowiecie na kilka moich pytań? Czy wychowawczy mozna wziąc do 3 czy 4-roku zycia dziecka? Jest to okres bezskładkowy i nie wlicza sie do lat pracy? Jak jest, jezeli na wychowawczym zajdzie się w ciążę, co ze zwolnieniem lekarskim i macierzyńskim? Czy będąc na wychowawczym można wyjechać na dłużej za granicę? Je3żeli ktoś zna odpowiedzi, to będę wdzięczna. Monika i Zuzanna 04 DZIECINoworodek, niemowlędo mam na wychowawczym Angina u dwulatka Mój Synek ma 2 lata i 2 miesiące. Od miesiąca kaszlał i smarkał a od środy dostał gorączki (w okolicach +/- 39) W tym samym dniu zaczął gorączkować mąż –... Czytaj dalej → Skubanie paznokci – Co robić, gdy dziecko skubie paznokcie? Może wy macie jakieś pomysły, Zuzanka od jakiegoś czasu namiętnie skubie paznokcie, kiedyś walczyłam z brudem za nimi i obcinaniem ich, a teraz boję się że niedługo zaczną jej wrastać,... Czytaj dalej → Mozarella w ciąży Dzisiaj naszła mnie ochota na mozarellę. I tu mam wątpliwości – czy w ciąży można jeść mozzarellę?? Na opakowaniu nie ma ani słowa na temat pasteryzacji. Czytaj dalej → Czy leczyć hemoroidy przed porodem? Po pierwszej ciąży, a bardziej porodzie pojawiły się u mnie hemoroidy, które się po jakimś czasie wchłonęły. Niestety teraz pojawiły się znowu. Jestem w 6 miesiącu ciąży i nie wiem,... Czytaj dalej → Ile kosztuje żłobek? Dziewczyny! Ile płacicie miesięcznie za żłobek? Ponoć ma być dofinansowany z gminy, a nam przyszło zapłacić 292 zł bodajże. Nie wiem tylko czy to z rytmiką i innymi. Czy tylko... Czytaj dalej → Pytanie do stosujących zastrzyki CLEXANE w ciąży Dziewczyny mam pytanie wynikające z niepokoju o clexane w ciąży. Biorąc od początku ciąży zastrzyki Clexane w brzuch od razu zapowiedziano mi, że będą oprócz bolesności, wylewy podskórne, sińce, zrosty... Czytaj dalej → Mam synka w wieku 16 m-cy. Budzi się w nocy o stałej porze i nie może zasnąć. Mój syn budzi się zawsze o 2 lub 3 w nocy i mimo podania butelki z piciem i wzięcia do łóżka zasypia dopiero po ok. 2 godzinach. Wcześniej dostawał w... Czytaj dalej → Dziewczyny po cc – dreny Dziewczyny, czy któraś z Was miała zakładany dren w czasie cesarki? Zazwyczaj dreny zdejmują na drugi dzień i ma on na celu oczyszczenie rany. Proszę dajcie znać, jeśli któraś miała... Czytaj dalej → Meskie imie miedzynarodowe. Kochane mamuśki lub oczekujące. Poszukuję imienia dla chłopca zdecydowanie męskiego. Sama zastanawiam się nad Wiktorem albo Stefanem, ale mój mąż jest jeszcze niezdecydowany. Może coś poradzicie? Dodam, ze musi to... Czytaj dalej → Czy to możliwe, że w 15 tygodniu ciąży?? Dziewczyny!!! Sama nie wiem co mam o tym myśleć. Wczoraj wieczór przed kąpielą zauważyłam przezroczystą kropelkę na piersi, ale niezbyt się nią przejełam. Po kapieli lekko ucisnęłam tą pierś i... Czytaj dalej → Jaką maść na suche miejsca od skazy białkowej? Dziewczyny, których dzieci mają skazę białkową, może polecicie jakąś skuteczną maść bez recepty na suche placki, które pojawiają się na skórze dziecka od skazy białkowej? Czym skutecznie to można zlikwidować? Czytaj dalej → Śpi albo płacze – normalne? Juz sama nie wiem co mam myśleć. Mój synek ma dokładnie 5 tygodni. A mój problem jest taki, że jak mały nie śpi, to płacze. Nie mogę nawiązać z nim... Czytaj dalej → Wielotorbielowatość nerek W 28 tygodniu ciąży zdiagnozowano u mojej córeczki wielotorbielowatość nerek – zespół Pottera II. Mój ginekolog skierował mnie do szpitala. W białostockim szpitalu po usg powiedziano mi, że muszę jechać... Czytaj dalej → Ruchome kolano Zgłaszam się do was z zapytaniem o tytułowe ruchome kolano. Brzmi groźnie i tak też wygląda. dzieciak ma 11 miesięcy i czasami jego kolano wyskakuje z orbity wygląda to troche... Czytaj dalej → Zasadą jest, że pracownik uzyskuje prawo do świadczenia chorobowego od 31. dnia nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Od tej zasady przewidziane są jednak wyjątki. Zatem w przypadku, gdy pracownik zacznie chorować zaraz po podjęciu zatrudnienia, nie zawsze jest to jednoznaczne z brakiem prawa do płatnego zwolnienia od pracy. Jak liczyć okres wyczekiwania na wynagrodzenie chorobowe Gdy pracownik zachoruje niedługo po podjęciu nowej pracy, może uzyskać prawo do świadczenia za okres choroby w 3 przypadkach: gdy ma 30-dniowy okres nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, gdy w całym życiu podlegał obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu przez co najmniej 10 lat albo gdy jest jedną z osób, którym ustawodawca przyznał bezwarunkowe prawo do świadczeń chorobowych od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego. 30-dniowy okres wyczekiwania Pracownicy podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu. Takie osoby uzyskują prawo do zasiłku chorobowego (wynagrodzenia chorobowego) pod warunkiem, że przed dniem powstania niezdolności do pracy podlegały nieprzerwanie ubezpieczeniu chorobowemu przez co najmniej 30 dni. Jest to tzw. okres wyczekiwania na prawo do zasiłku (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej). 30-dniowy okres wyczekiwania nie musi być równoznaczny z okresem zatrudnienia u aktualnego pracodawcy. Przez pojęcie „nieprzerwany okres ubezpieczenia chorobowego” należy rozumieć okres podlegania ubezpieczeniu chorobowemu przez 30 dni nie tylko w ciągłości, ale i po przerwie trwającej nie dłużej niż 30 dni. Poszczególne okresy ubezpieczenia można wówczas wliczać do okresu wyczekiwania niezależnie od tego, czy był to okres podlegania ubezpieczeniu chorobowemu obowiązkowo czy dobrowolnie. Polecamy książkę: Kodeks pracy 2018. Praktyczny komentarz z przykładami Zatem ustalając, czy pracownik ma już 30-dniowy okres ubezpieczenia, należy: ustalić liczbę dni ubezpieczenia chorobowego w czasie aktualnego zatrudnienia, sprawdzić, czy przed podjęciem zatrudnienia pracownik podlegał ubezpieczeniu chorobowemu (obowiązkowo lub dobrowolnie), ustalić, jak długo trwała przerwa między poszczególnymi okresami, w jakich pracownik podlegał ubezpieczeniu chorobowemu. Pracownik zatrudniony od 1 grudnia 2010 r., zachorował 10 grudnia. Wcześniej przez 2 lata prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą, którą zlikwidował 31 października 2010 r. Z tytułu tej działalności przez ostatni rok podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Ponieważ przerwa między ubezpieczeniem chorobowym z tytułu zatrudnienia i wcześniejszym ubezpieczeniem z tytułu prowadzenia działalności wyniosła 30 dni, poprzedni okres ubezpieczenia chorobowego można uwzględnić w 30-dniowym okresie wyczekiwania na prawo do wynagrodzenia chorobowego. W związku z tym pracownik ma prawo do wynagrodzenia chorobowego już od pierwszego dnia niezdolności do pracy. Pracownik zatrudniony od 1 grudnia 2010 r., zachorował 13 grudnia. Wcześniej pracował na podstawie umowy zlecenia, która trwała 6 miesięcy i zakończyła się 30 listopada 2010 r. Między zawarciem umowy o pracę a zakończeniem umowy zlecenia nie było przerwy. Jednak w okresie trwania umowy zlecenia osoba ta nie przystąpiła do ubezpieczenia chorobowego (które jest dla zleceniobiorców dobrowolne). W związku z tym pracownik ma tylko 12 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego przed zachorowaniem (od 1 do 12 grudnia). Uzyska prawo do świadczenia za czas choroby dopiero od 31. dnia ubezpieczenia chorobowego, tj. od 31 grudnia 2010 r. Istnieją jednak 3 sytuacje, gdy trzeba uwzględnić wcześniejszy okres ubezpieczenia chorobowego, mimo że przerwa w ubezpieczeniu chorobowym przekroczyła 30 dni. Ma to miejsce wówczas, gdy przerwa została spowodowana: urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym, odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. Jest to zamknięty katalog. Jeśli przerwa w ubezpieczeniu chorobowym trwająca więcej niż 30 dni wyniknęła z innych powodów, do 30-dniowego okresu wyczekiwania na prawo do świadczeń chorobowych nie należy wliczać wcześniejszego okresu ubezpieczenia. Pracownica zatrudniona od 1 grudnia br. na 1/2 etatu, zachorowała 12 grudnia. Od 1 stycznia 2006 r. jest zatrudniona w innej firmie na podstawie umowy o pracę, jednak od roku korzysta z urlopu wychowawczego. Mimo że przerwa między obecnym a poprzednim ubezpieczeniem chorobowym (trwającym do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia urlopu wychowawczego) trwała aż rok, pracownica uzyska prawo do wynagrodzenia chorobowego z tytułu zatrudnienia na 1/2 etatu. Nie będzie jednak miała prawa do wynagrodzenia chorobowego z tytułu zatrudnienia, z którego przebywa na urlopie wychowawczym. Okres niezdolności do pracy podczas takiego urlopu jest niepłatny. Do okresu wyczekiwania nie należy zaliczać okresu, w jakim pracownik przed zatrudnieniem był zarejestrowany jako bezrobotny (zarówno z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, jak i bez tego prawa, gdyż bezrobotni nie podlegają ubezpieczeniu chorobowemu), ani okresu pobierania zasiłków, które pracownik pobrał po ustaniu tytułu ubezpieczenia (np. po rozwiązaniu umowy zlecenia). 10 lat obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego Pracownik może uzyskać prawo do świadczenia chorobowego od pierwszego dnia zatrudnienia, mimo że nie ma 30-dniowego okresu ubezpieczenia chorobowego. Prawo to przysługuje mu wówczas, gdy przed dniem powstania niezdolności do pracy podlegał ubezpieczeniu chorobowemu przez co najmniej 10 lat i było to ubezpieczenie obowiązkowe (art. 4 ust. 3 pkt 3 ustawy zasiłkowej). Aby ustalić, czy pracownik posiada 10-letni okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego, należy zsumować wszystkie okresy obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego, bez względu na przerwy między nimi. Licząc 10-letni okres ubezpieczenia chorobowego należy uwzględniać wyłącznie okres obowiązkowego opłacania składki na to ubezpieczenie, ale nie musi to być okres nieprzerwany. W 10-letnim okresie obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego należy uwzględniać także okresy obowiązkowego ubezpieczenia społecznego przypadające przed 1 stycznia 1999 r., które uprawniało do świadczeń chorobowych. Nie należy w tym okresie uwzględniać okresów: urlopu wychowawczego, urlopu bezpłatnego, pozostawania zarejestrowanym jako osoba bezrobotna po 31 grudnia 1998 r. (zarówno z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, jak i bez prawa do zasiłku). PRZYKŁAD Pracownica zatrudniona od 1 grudnia 2010 r., zachorowała 17 grudnia. Dostarczyła do zakładu pracy dokumenty: świadectwo pracy za okres od 1 czerwca 1999 r. do 31 marca 2007 r., z którego wynika, że w okresie ostatniego roku przebywała na urlopie wychowawczym, zaświadczenie z urzędu pracy o zarejestrowaniu w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku przez okres od 8 kwietnia 2007 r. do 31 stycznia 2008 r., umowę zlecenia zawartą na okres od 1 lutego 2008 r. do 30 września 2010 r., z tytułu której podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. W tym przypadku pracownica nie posiada 30-dniowego okresu ubezpieczenia chorobowego. Przerwa między ubezpieczeniem z umowy zlecenia a umową o pracę trwała dłużej niż 30 dni, dlatego nie można uwzględnić poprzedniego okresu ubezpieczenia chorobowego. Pracownica nie posiada również 10 lat okresu obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego – okres ten trwał niecałe 7 lat. W okresie tym nie można uwzględniać okresu urlopu wychowawczego ani okresu zarejestrowania w urzędzie pracy, a także okresu ubezpieczenia chorobowego z tytułu umowy zlecenia (bo było to ubezpieczenie dobrowolne). Pracownica uzyska prawo do świadczenia za czas choroby od 31 grudnia 2010 r. Bez okresu wyczekiwania i bez 10 lat ubezpieczenia Są pracownicy, którzy mają prawo do świadczenia za czas choroby od pierwszego dnia choroby bez względu na to, czy wcześniej podlegali ubezpieczeniu chorobowemu. Do tej grupy należą: absolwenci szkół lub szkół wyższych, którzy zostali objęci ubezpieczeniem chorobowym w ciągu 90 dni od dnia ukończenia szkoły lub uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych (za dzień ukończenia szkoły uważa się dzień uzyskania świadectwa ukończenia szkoły, tj. datę podaną w świadectwie, a za dzień uzyskania dyplomu studiów wyższych – datę złożenia egzaminu dyplomowego), posłowie i senatorowie, którzy przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od ukończenia kadencji, osoby, których niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową; wówczas zasiłek chorobowy jest finansowany z ubezpieczenia wypadkowego (art. 8 ust. 1 ustawy wypadkowej). Firma zatrudniła od 1 listopada 2010 r. absolwenta szkoły wyższej. Osoba ta obroniła pracę magisterską 16 sierpnia 2010 r. Pracownik zachorował 11 listopada br. Mimo że zachorował już w 11. dniu ubezpieczenia chorobowego, ma prawo do wynagrodzenia chorobowego od pierwszego dnia, ponieważ od dnia ukończenia studiów do dnia objęcia ubezpieczeniem chorobowym minęło mniej niż 90 dni. Choroba w czasie wyczekiwania Jeśli pracownik nie spełnia warunków do uzyskania prawa do wynagrodzenia chorobowego lub zasiłku od pierwszego dnia choroby, uzyskuje prawo do świadczenia od 31. dnia ubezpieczenia chorobowego. Okres choroby w okresie wyczekiwania na prawo do świadczenia chorobowego należy bowiem traktować na równi z okresem ubezpieczenia chorobowego. Zwykle w takiej sytuacji pracownik nabywa prawo do świadczenia chorobowego od 31. dnia zatrudnienia u nowego pracodawcy. Może to jednak być dzień wcześniejszy niż 31. dzień zatrudnienia, jeśli do okresu ubezpieczenia można wliczyć wcześniejszy okres ubezpieczenia chorobowego. Spółka podpisała umowę zlecenia na okres od 2 do 10 listopada 2010 r. z osobą, która nie podlegała ubezpieczeniom z innego tytułu. Zleceniobiorca został zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego, rentowych, wypadkowego i zdrowotnego, a także dobrowolnie przystąpił do ubezpieczenia chorobowego. Od 15 listopada 2010 r. spółka podpisała z tą samą osobą umowę o pracę na okres próbny. Nowy pracownik miał wypadek drogowy 18 listopada i otrzymał zwolnienie lekarskie na 30 dni. Pracownik nie spełnia warunku, aby uzyskać prawo do wynagrodzenia chorobowego od pierwszego dnia zwolnienia lekarskiego. W związku z tym wynagrodzenie chorobowe otrzyma od 31. dnia nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Należy przy tym uwzględnić poprzedni okres ubezpieczenia chorobowego z tytułu umowy zlecenia (9 dni), ponieważ przerwa między jednym a drugim ubezpieczeniem chorobowym nie przekroczyła 30 dni. W związku z tym pracownik uzyska prawo do wynagrodzenia chorobowego od 6 grudnia 2010 r., tj. od 22. dnia zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. Okresu niezdolności do pracy w okresie wyczekiwania na prawo do świadczenia nie należy wliczać do okresu zasiłkowego. Okres zasiłkowy 182-dniowy lub 270-dniowy należy liczyć od pierwszego dnia, za które pracownik uzyska prawo do wynagrodzenia chorobowego lub zasiłku (art. 9 ust. 3 ustawy zasiłkowej). Podstawa prawna art. 4 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 3, art. 9 ust. 3, art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( z 2010 r. Nr 77, poz. 512 ze zm.), art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ( z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.). Jestem zatrudniona na czas nieokreślony. Od 1,5 roku przebywam na urlopie wychowawczym. Obecnie zaszłam w drugą ciążę. Jak przerwać urlop, wrócić do pracy (by otrzymać wynagrodzenie) i pójść na zwolnienie lekarskie? Skrócenie urlopu wychowawczego Zgodnie z art. 1864 ustawy Kodeks pracy „pracodawca dopuszcza pracownika po zakończeniu urlopu wychowawczego do pracy na dotychczasowym stanowisku, a jeżeli nie jest to możliwe, na stanowisku równorzędnym z zajmowanym przed rozpoczęciem urlopu lub na innym stanowisku odpowiadającym jego kwalifikacjom zawodowym, za wynagrodzeniem nie niższym od wynagrodzenia za pracę przysługującego pracownikowi w dniu podjęcia pracy na stanowisku zajmowanym przed tym urlopem”. Jeśli Pani chce wrócić do pracy przed upływem okresu, na jaki udzielono Pani urlopu wychowawczego, to ma Pani dwa wyjścia: złożyć wniosek do pracodawcy o skrócenie urlopu wychowawczego i za jego zgodą wrócić do pracy w ustalony terminie, złożyć wniosek do pracodawcy i bez jego zgody wrócić do pracy po upływie 30 dni od dnia złożenia wniosku. Zasiłek chorobowy w razie macierzyństwa Zgodnie z art. 11 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa „miesięczny zasiłek chorobowy wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku, jeżeli niezdolność do pracy lub niemożność wykonywania pracy przypada w okresie ciąży”. Podstawą do wypłaty zasiłku chorobowego w wysokości 100% podstawy wymiaru z tytułu niezdolności do pracy przypadającej na okres ciąży jest zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z kodem literowym „B” lub odrębne zaświadczenie stwierdzające stan ciąży. Uzasadnieniem podwyższonej kwoty zasiłku chorobowego dla kobiet w ciąży jest ochrona dziecka poczętego. Z brzmienia przepisu „przypada w okresie ciąży” wnioskować można, że każda choroba przypadająca w tym czasie powoduje prawo do pobierania zasiłku w wysokości 100% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, bez względu na to, czy ma ona związek ze stanem ciąży. Ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego: po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego – jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu; po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego – jeżeli jest ubezpieczony dobrowolnie. Przerwy w okresie ubezpieczenia chorobowego Do okresów ubezpieczenia chorobowego, o których mowa wyżej, wlicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. Ustawodawca ustanowił cztery wyjątki od zasady nieprzerwanego okresu wyczekiwania – w takiej sytuacji do okresu wyczekiwania zalicza się poprzednie okresy podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, zarówno obowiązkowo, jak i dobrowolnie: jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni, jeżeli przerwa między nimi była spowodowana urlopem wychowawczym, jeżeli przerwa między nimi była spowodowana urlopem bezpłatnym, jeżeli przerwa między nimi była spowodowana odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego. Oznacza to, że już pierwszego dnia po powrocie z urlopu wychowawczego może Pani pójść na zwolnienie lekarskie, bez konieczności wyczekiwania 30 dni. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem okresu, o którym mowa wyżej, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia. Podstawa wypłaty zasiłku chorobowego Podstawą wymiaru zasiłku chorobowego jest wynagrodzenie faktycznie wypłacone przez pracodawcę, a w przypadku, gdy pracodawca nie wypłaca pracownikowi wynagrodzenia, podstawą tą jest minimalne wynagrodzenie za pracę – teza wyroku SN z dnia 7 września 2005 r., sygn. akt II UK 20/05. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy wywiódł, że przepis art. 36 ust. 1 określa wynagrodzenie jako wypłacone, co „nie pozostawia pola do jakiejkolwiek innej interpretacji” (w sprawie tej sąd okręgowy wskazał, że pojęcie „wypłacone wynagrodzenie” oznacza fizyczne uzyskanie przez pracownika świadczenia pieniężnego). Sąd zauważył, że skoro zasiłek chorobowy wylicza się od podstawy, jaką jest wynagrodzenie wypłacone przez pracodawcę, to pracodawca wypłaca wynagrodzenie zaniżone w stosunku do umówionego lub nie wypłaca w ogóle wynagrodzenia – ma to wpływ na wysokość przyznanego pracownikowi zasiłku chorobowego. W takiej sytuacji pracownik ma podstawę do żądania odszkodowania od pracodawcy za pobawienie go możliwości otrzymania należnych świadczeń na skutek niewykonania przez niego obowiązku wypłacenia wynagrodzenia. Sąd Najwyższy wskazał również, że jeśli pracodawca nie wypłaca w ogóle wynagrodzenia, prawidłowo ustalona na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy podstawa wymiaru zasiłku chorobowego powinna być zerowa. Jednak w takiej sytuacji niezdolnemu do pracy z powodu choroby pracownikowi ustawa gwarantuje środki na zaspokojenie podstawowych potrzeb – art. 45 ust. 1 stanowi bowiem, że podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od kwoty najniższego (obecnie minimalnego) wynagrodzenia pracowników. W konsekwencji podstawą wymiaru zasiłku chorobowego w rozumieniu art. 36 ust. 1 jest wynagrodzenie faktycznie wypłacone przez pracodawcę, a w przypadku gdy pracodawca nie wypłaca pracownikowi wynagrodzenia, podstawą tą jest, zgodnie z art. 45 ust. 1, minimalne wynagrodzenie za pracę (wyrok SN z dnia 7 września 2005 r., sygn. akt II UK 20/05, OSNP 2006, nr 13-14, poz. 222). Wobec powyższego, skoro przez ostatnie 12 miesięcy nie otrzymywała Pani wynagrodzenia, podstawą zasiłku chorobowego będzie minimalne wynagrodzenie pracowników. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Umowa zlecenie oraz zasady obowiązujące przy tej formie zatrudnienia opierają się na zapisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93). Dla każdego rzeczą oczywistą powinien być obowiązek ubezpieczeniowy. Kiedy przedsiębiorca decyduje się na zatrudnienie pracowników, wówczas musi zgłosić ich do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a następnie odprowadzać składki. Jednak przeglądając oferty pracy, często możemy spotkać się z umową zlecenie i warunkiem posiadania statusu studenta lub ucznia do 26 roku życia. W takiej sytuacji zleceniodawca nie ponosi kosztów ubezpieczenia, ponieważ osoby kontynuujące edukację są zgłaszane przez uczelnie. Dzięki temu przedsiębiorstwo unika dodatkowych kosztów i formalności. Jednak jak sytuacja wygląda, kiedy zleceniobiorca ukończył więcej niż 27 lat oraz nie posiada statusu ucznia lub studenta?W takiej sytuacji pojawia się obowiązek ubezpieczenia osób zatrudnionych z tytułu umowy zlecenia. Obejmuje on składki emerytalne, rentowe oraz zdrowotne. Jednak aby otrzymać prawo do zasiłku chorobowego, konieczne jest posiadanie opłat za ubezpieczenie chorobowe. Jeżeli zatrudniony nie ma takiej świadomości, wówczas może być niemiło zaskoczony. Dlaczego? W przypadku zatrudnienia na podstawie umowy zlecenie składki chorobowe są zlecenie a chorobowe – na jakich zasadach?Czy można otrzymać zasiłek chorobowy na umowie zlecenie? Odpowiedź brzmi tak. Jednak niezbędne do tego będzie opłacanie dobrowolnych składek. W przypadku umowy o pracę to pracodawca ma obowiązek zgłosić pracownika w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych i odprowadzić niezbędne opłaty. Natomiast kiedy podstawą zatrudnienia jest umowa zlecenie, wówczas sytuacja wygląda inaczej. Zleceniobiorca musi samodzielnie oraz z własnej woli poinformować zleceniodawcę o chęci skorzystania z ubezpieczenia chorobowego. W takiej sytuacji zatrudniający potrąca z wynagrodzenia odpowiednią kwotę. Wiele osób rezygnuje z tego prawa, dowiadując się o niższej wypłacie. Jednak nie można zapominać o tym, co można zyskać dzięki ubezpieczeniu podlegające składce chorobowej mogą skorzystać z następujących świadczeń:zasiłek chorobowy – czyli wynagrodzenie wypłacane z tytułu niezdolności do pracy podczas L4,świadczenie rehabilitacyjne – kiedy po upływie czasu przeznaczonego na zasiłek chorobowy, osoba nadal jest niezdolna do pracy i uczęszcza na zajęcia rehabilitacyjne lub leczenie, które ma na celu przywrócenie sprawności,zasiłek wyrównawczy – to zabezpieczenie dla osób, którym wskutek uszczerbku na zdrowiu obniżono wynagrodzenie,zasiłek macierzyński – podczas urlopu macierzyńskiego lub wychowawczego po urodzeniu czy też przyjęciu dziecka na wychowanie,zasiłek opiekuńczy – w przypadku opieki nad dzieckiem lub członkiem urodziny (uzasadnione sytuacje).Warto również zaznaczyć, że w przypadku umowy zlecenie zasiłek chorobowy w pełni pokrywa Zakład Ubezpieczeń Społecznych – już od pierwszego dnia L4! Aby otrzymać te wszystkie prawa wystarczy złożyć pisemny wniosek zleceniodawcy, który w takiej sytuacji ma obowiązek zarejestrować zatrudnionego w zlecenie – po jakim czasie?Skoro już wiemy, że zleceniobiorca sam musi zgłosić chęć podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, możemy przejść do kwestii zależności: umowa zlecenie a zwolnienie lekarskie i wypłata zasiłku. Korzystanie z tego świadczenia zostało objęte pewnymi obostrzeniami. Zatrudniony musi pamiętać o okresie wyczekiwania, czyli czasie, który powinien upłynąć od dnia zarejestrowania w ZUS-ie. Informacje na ten temat można znaleźć w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. 1999 Nr 60 poz. 636). Dowiadujemy się z niego, że dla osób podlegających ubezpieczeniu chorobowemu dobrowolnie, czyli również wykonujących swoje obowiązki na podstawie umowy zlecenie, wynosi on 90 dni. Dopiero po upływie tego terminu przysługuje nam prawo do pobierania zasiłku powtórzyć, że jest on wypłacany już od pierwszego dnia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Dlatego też jeżeli nie dopilnuje się formalności, w przypadku choroby zleceniobiorca nie otrzyma świadczenia z tytułu niezdolności do wynosi stawka umowa zlecenie chorobowe?Informacji dotyczących składki na ubezpieczenie chorobowe dobrowolne należy szukać w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 1998 Nr 137 poz. 887). Przepisy brzmią następująco:Art. 20. ust. 3. Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe osób, które ubezpieczeniu chorobowemu podlegają dobrowolnie, nie może przekraczać miesięcznie 250% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 10Art. 22. ust. Stopy procentowe składek wynoszą: 2,45% podstawy wymiaru – na ubezpieczenie przy umowie zlecenie – jakie dokumenty należy złożyć?Bez wątpienia warto zabezpieczyć swoją sytuację finansową i poświęcić część wynagrodzenia na opłatę składki chorobowej. W takiej sytuacji kwestia umowa zlecenie a choroba nie będzie nam spędzała snu z powiek. Jakie dokumenty należy złożyć, aby otrzymać chorobowe?niezbędne jest zwolnienie lekarskiego w formie elektronicznej, wydruku zaświadczenia wystawionego w wersji elektronicznej lub na formularzu druku (kiedy wystawienie zwolnienia e-ZLA będzie niemożliwe),zaświadczenie płatnika, czyli druk Z-3a dla zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie. Czy można zrezygnować z urlopu rodzicielskiego i iść na L4 z powodu drugiej ciąży? Jeśli w okresie urlopu rodzicielskiego zajdziesz w kolejną ciążę, możesz go przerwać, aby iść na zwolnienie lekarskie z powodu problemów zdrowotnych. Jak załatwić rezygnację z urlopu rodzicielskiego na rzecz zwolnienia? Zdarza się, że kobieta na urlopie rodzicielskim zachodzi ponownie w ciążę. Jeśli ciąża ta jest zagrożona lub jeśli kobieta źle ją przechodzi, lekarz może zaproponować jej zwolnienie lekarskie. To moment, w którym należy zrezygnować z urlopu rodzicielskiego. Jak to załatwić i czy jest to opłacalne dla młodej mamy? Co to jest urlop rodzicielski? Urlop rodzicielski to okres wolny od pracy, następujący po zakończeniu urlopu macierzyńskiego i trwający 32 tygodnie. Może z niego skorzystać zarówno mama, jak i tata dziecka lub oboje w dwóch częściach (łącznie maksymalnie 32 tygodnie). Urlop rodzicielski jest płatny w wysokości 80% podstawy wymiaru zasiłku przez cały okres lub w wysokości 100% za 6 tygodni rodzicielskiego, a za pozostałą jego część 60%. Czy w czasie urlopu rodzicielskiego można przejść na L4 Zdarza się, że w okresie urlopu rodzicielskiego młoda mama zajdzie w kolejną ciążę. Jeśli istnieje podstawa do zwolnienia lekarskiego (ciąża jest zagrożona lub kobieta bardzo źle znosi swój stan) może przerwać urlop rodzicielski i przejść na L4. Jest to dla niej opłacalne, ponieważ zwolnienie lekarskie w ciąży jest płatne w 100 proc. Jeśli kobieta przeszła najpierw na urlop macierzyński, a potem zdecydowała się również na rodzicielski, może wykorzystać resztę urlopu rodzicielskiego do momentu ukończenia przez dziecko 6 lat. Gdy jednak decyzję o urlopie mama podejmie od razu po porodzie, przerwanego urlopu rodzicielskiego nie może odebrać w późniejszym czasie. Może go jednak przekazać ojcu. Wniosek o wprowadzenie takich zmian należy złożyć 21 dni przez planowaną rezygnacją z urlopu rodzicielskiego. Czytaj również: Kalkulator urlopu macierzyńskiego oblicza długość urlopu macierzyńskiego Koniec umowy o pracę a ciąża i urlop macierzyński Urlop macierzyński. Komu przysługuje?

czy na wychowawczym mozna isc na chorobowe